با یادت شادم، با یادت شادم...

و تا صدایت می‌رود بالا، زیر_صدایت می‌شود صدای دوطفلانت و بی‌دعوت با تو می‌خوانند و تو کیفور می‌شوی ازین هم‌خوانی و یادت می‌رود چه تلخی سرد و بی‌درمانی این ترانه را آوار آوایت کرده و داری میخوانیش، بی‌آنکه انتخاب کرده باشی.

با یادت شادم و این شادی تا دلت بخواهد غمگین است، غمگین.