در جهان‌بینی من جایی برتر از جای دیگر، زمانی برتر از زمانی دیگر و انسانی برتر از انسان دیگر نیست، فقط و فقط طیفی از تشعشعات متفاوت وجود دارد از تاریکی محض تا نور مطلق و امشب در سکوت و خلوت اینجا مثبت‌ترین تشعشعات را دریافت می‌کردم و یک ساعت مدیتیشن داشتم با موزیک یکی از پستهای ژوزف زرین‌قلم

 

 

زائران انگشت‌شمار بودند و همه حرمت آرامش هم را نگه می‌داشتند. 

خنکای آخر شبهای شهریور، دلهای شکسته‌ی شب‌بیدار، چشمهای تر، عطر زیارتگاه، نور ملایم، صدای جیرجیرک‌ها و دستهای خالی محتاج اجابت.

 یادتان بودم بلاگیکسی‌ها.