پسرم ۱۱ ماه کلاس تنبک رفت تا سه شنبه همین هفته. 
استادش که نمیخام معرفیش کنم، یک نوازنده حرفه‌ای و همکار چند آهنگساز بزرگه. 
ایشون رو از دوره شیوع کرونا می‌شناختیم. اون موقع سوپروایزر دوره کوبه‌ای دخترم بود که به صورت آنلاین تدریس می‌شد و بعد تخصصی مدرس تنبک شد در آموزشگاه کامکارها.
پیشرفت پسرم عالی بوده که قطعن به دلیل مهارت تدریس استاد و علاقه شازده‌س. در حدی که طی این ۱۱ ماه ۳ کتاب آموزشی رو تموم کرده و رسیده به هم‌نوازی در کنسرت.
در مهارت نوازندگی استاد حرفی نمیشه زد. بیسته ولی اخلاقش همیشه نیش داشت.
اول اسفند دست پسرم در کلاس ژیمناستیک از آرنج شکست. هم درد و گچ اذیتش می‌کرد هم از دست دادن کلاسهایی که دوست داشت. ژیمناستیک رو که نمیتونست بره به هیچ وجه، ولی موسیقی رو گفتم بیا بریم شهریه دادیم اصلن بچه بشینه. استاد تئوری براش نیم ساعت درس بده و مبانی رو مرور کنه و... که خلاصه بچه حس و حالش عوض شه.
شما باشی فرقی نداره خانم یا آقا، ببینی دست یه بچه که اتفاقن شاگردتم هست، شاگرد خوبتم هست شکسته و بسته به گردنش اومده سر کلاس چی میگی؟
چشمتون روز بد نبینه. این آقا نه گذاشت و نه ورداشت زل زل تو چشمم نگاه کرد بدون حال و احوال پرسی و دلجویی از بچه گفت: عه این برا چی اومده نمیتونه بزنه که!!!
بی‌شعور زیاد دیدم این یکی ولی غول مرحله آخر بود.
به حدی حال بچه گرفته شد که من حال خودم رو فراموش کردم.
همسرجانم مارو که دید می‌خواست بره چپ و راستش کنه پسرم گفت نه من استادمو دوست دارم بابا تو رو خدا ولش کن و.....
خلاصه ما دو هفته صبر کردیم دست بچه خوب شد و رفت تو جریانات جنگ و .... 
بعدش رفتیم کلاس و انگار نه انگار.
هفته گذشته ولی استاد تیر آخرو زد: به پسرم که داشت برای کنسرت آماده میشد گفت ۱۰۰ بودی متاسفم که ۲۰ هم نیستی!!!
خوب لامصب اگه ۱۰۰ بوده چرا اینطوری میگی ؟ بپرس چیزی شده؟ بگو آماده نیستی؟ 
ای مار بگزه اون زبون تلختو مرد.
آدمی یا نه؟ ارتباط انسانی بلدی یا نه؟ توی جامعه بودی یا نه؟
پسرم فرو ریخت.
اومدیم خونه گفت من حتی یک بار دیگه حاضر  نیستم این آدم رو ببینم.
هرچی بهش گفتیم تو که دوسش داشتی گفت لیاقت دوست داشتن رو نداره کسی که بلد نیست درست حرف بزنه!
اعتراف میکنم من تشخیص نمیدم بی لیاقتی رو و به همه محبت میکنم اما بچه ها خیلی میفهمن. نه همه بچه ها. بچه ای که درست باهاش رفتار شده. بچه ای که پدر مادر داشته. بچه ای که خوب و بد رو یاد گرفته.
بعله. بی لیاقتی رو حتی یه بچه هم میتونه تشخیص بده و خدا نکنه آدم لیاقت خوبی رو نداشته باشه. 
من اهل جار و جنجال و دعوا نیستم ولی این یارو شانس آورد که بچه من از موسیقی زده نشد وگرنه نابودش می‌کردم و به واسطه نسبتی که با خانم سالم دارم از کار بیکارش می‌کردم خیلی ملایم و نامحسوس.
بچه طفلی اونقدر موسیقی رو دوست داره که داشت افسرده میشد از بی کلاسی. این شد که ثبت نامش کردم پیش خانم سمانه گلکار هنرمند برای آموزش هنگ‌درام در آموزشگاه فخیمه کامکارها
این بود انشای من درباره تاثیر بیشعوری  و بی لیاقتی توامان بر پیشرفت فرزندم در هنر نوازندگی سایزهای کوبه‌ای
این خانم از قضای روزگار نوازنده حرفه‌ای تنبک هم هست گوگل کنید سمانه گلکار و لذت ببرید