این‌روزها...

جهانم پر است از مدیریت یک خانواده چهار نفره و یک خانه ولی هنوز هم خودم در راس امور خودم هستم و اینجا از افکار و علائقم می‌نویسم.

کمتر پیش می‌آید کسی را سوار کنم

اما امروز ایستادم. 

سوار شود. 

شاید چهره‌اش قابل اعتماد بود! 

طبق روال وقتهایی که ما آدمها، خدمات رایگان پیش بینی نشده از ناشناسها دریافت می‌کنیم، در طول مسیر دعا و ثنایم کرد و موقع پیاده شدن گفت: 

الهی هیچ وقت دغدغه اولاد نداشته باشی.🙂
دعای قشنگی بود.
این روزها تنها دغدغه من همین است.

 

 

 

14
درباره

می‌نویسم پس هستم.

امکانات
قدرت گرفته از بلاگیکس ©