این‌روزها...

جهانم پر است از مدیریت یک خانواده چهار نفره و یک خانه ولی هنوز هم خودم در راس امور خودم هستم و اینجا از افکار و علائقم می‌نویسم.

بیدار که شد

همانجا در رختخواب کش و قوسی به تن خسته اش داد‌، صدای تق و توق مفاصل: بقیه آدمها هم بعد از خواب شب خسته هستند!؟

آشپزخانه و تا آب جوش بیاید ادامه نرمشهای روزانه برای جلوگیری از  CFS بنا بر عادت ۱۵ ساله.

چای دم می‌کند: امروز صبحانه چی بخوریم؟

سفره، میز را می‌چیند. 

لیست کارها، دیشب فرصت نشد بنویسد.

روزهایی که از شب قبل برنامه‌ریزی نمی‌شوند تا آخر شب دور خودشان می‌چرخند، بی حاصل.

کاش امروز هدر نشود.

دکمه ماشین لباسشویی و ۳۶ دقیقه زمان.

دکمه‌ماشین ظرفشویی و ۴۸ دقیقه زمان. همزمان فکری برای  نهار. 

آینه، هنوز هم خودش را ۳۰ ساله می‌بیند. موهایش را می‌بافد: زندگی از سر گرفته می‌شود.

الهی به امید تو.

 

 

14
درباره

می‌نویسم پس هستم.

امکانات
قدرت گرفته از بلاگیکس ©