تصمیم گرفتم

دیگه شب ساعت ۱۲ به بعد جارو نکشم خونه رو! 

شاید شما متوجه نشید ولی این واقعن تصمیم مهم و سختی بود برای منی که وسواس جارو و گردگیری روزانه دارم. 

چرا ۱۲ شب؟ چون یک مدل بیماری خاص دارم که اقتضا میکنه صبح وقتی بیدار میشم و خونه رو نگاه میکنم باید بی نقص باشه، دارو و درمان هم نداره.

دیشب داشتم یه چیزی درباره وجدان می‌نوشتم یهو وحی شد که آیا همسایه‌ات اگر از این صدای جاروکشی و خودکُشی تو آزار ببیند میتوانی پاسخ دهی؟ یا این آزار را برای خود می‌پسندی؟

دیدم واقعن که خیر و ازین رو دیگر ۱۲ شب که هیچ ۱۰ شب هم جارو نخواهم کشید. خدا کمک کنه دوام بیارم!

راستی فقط ما دختر تورکها وسواس تمیزی داریم یا که چه؟