آرشیو تیر 1405

بی‌برنامه‌ترین و یلخی‌ترین ورژن خودم هستم: آزاد، رها، هرچه پیش‌آید خوش آید.

زیاد در این حال باقی نمی‌مانم فقط دارم ذهنم را خنک می‌کنم.

شاید از گرماست، شاید از خستگی اما یک احتمال دیگر هم هست: وجود همسر جانم در خانه.

اعتقادی به جابجایی ندارد.🥲

اگر بچه‌ها اَنگولَکش نکنند و کتابی کنار دستش باشد صبح که بیدار می‌شود تا شب همانجا روی تختخواب می‌ماند عزیزدلممممم🥰

آنقدر دموکراتیک هستم که مشکلی با این کارش نداشته باشم درد از جایی شروع می‌شود که می‌خواهد کنارش بمانم🫠

کار دارم کار می‌فهمی عزیزم؟🙄

ولی حالا تسلیمم.

بی‌برنامه و یلخی.

بگذار کمی ذهنم خنک شود.

این روزها هم می‌گذرد.

که بیشتر سکوت می‌کنم، به جای گفتن بسیاری از کلمات، لبخند می‌زنم.

به همه چیز، به همه کس و در همه جا.

حتی وقتی در تقاطع هم‌عرضی در شهرستان به راننده زحمت‌کش نیسان راه ندادم و او سرش را از پنجره بیرون آورد و گفت: 

"پلاک نمره تهرونت تو حلقم."

باز هم بهش نگاه کردم و لبخند زدم.

حتی با شنیدن جووووووووون کش‌دار و چندش‌آوری که با دور شدنم ازش fade out شد باز هم لبخند زدم.

وقتی برای همه رویدادهای زندگی، یک واکنش پیش‌فرض داری زندگی راحت‌تر است؛ لازم نیست فکر کنی به اینکه الان چکار کنم؟ 

فقط لبخند می‌زنی و می‌گذری.

در حال بازسازی خویشم.

در پیله تنهایی و سکوت.

شاید همین فردا پروانه شوم.