این‌روزها...

جهانم پر است از مدیریت یک خانواده چهار نفره و یک خانه ولی هنوز هم خودم در راس امور خودم هستم و اینجا از افکار و علائقم می‌نویسم.

چه بدانم والا

گاهی هم باید همه برنامه‌ها را کن لم یکن کُنی و بگویی ولش.

بعد چای بنوشی با چیپس خرما پا روی پا بیندازی  و کنترل تلویزیون را بگیری دستت از کانال ۱ بروی تا ۲۸۳ و بگویی ای بابا هیچی هم که ندارد بعد خاموشش کنی و کتابی بگیری دستت و بالشی زیر سرت 

و شل کنی همه تلاشهایت را.

هر چه بادا باد.

 

10
درباره

می‌نویسم پس هستم.

امکانات
قدرت گرفته از بلاگیکس ©